برابر عمل او اجر و ثواب مىبرى و در مقابل گناه و معصيتش كيفر و مجازات مىشوى ، پس طورى درباره‌اش رفتار كن كه در دنيا به عمل نيك و حسن رفتار او افتخار كنى و در پيشگاه خداوند نيز به دليل حس انجام وظيفه و سرپرستى صحيح و رسيدگى درست به رفتار او معذور باشى . و هيچ نيرو و توانى جز به خدا نيست . » براستى كه فرزند امتداد زندگى پدر و ادامهء وجود اوست ، فرزند پارهء تن پدر بلكه تمام هويّت او مىباشد ، امام امير المؤمنين عليه السلام در وصيت خود به فرزندش امام حسن مىفرمايد : « و وجدتك بعضي ، بل وجدتك كلي حتى كأن شيئا لو اصابك أصابني ، و كأن الموت لو أتاك أتاني ، فعناني من أمرك ما يعنيني من أمر نفسي . . . » « 1 » « تو را جزئى از خود بلكه تمام خود يافتم بطورى كه اگر خطرى به تو رو آورد چنان است كه به من رو آورده است و اگر مرگ تو را دريابد مانند آن است كه مرا دريافته است ، و كار تو مرا دچار اندوه كند به طورى كه كار خودم مرا در اندوه افكند . » ( 1 ) در دين مقدس اسلام ، تربيت صحيح اسلامى فرزند به عنوان يك مسئوليت سنگين بر عهدهء پدر شمرده شده و بر اوست كه در اعماق جان فرزندش ، خصلتهاى ارزنده و صفات خوب را همچون نهالى غرس كند و با عادات نيكو بار بياورد و از رذايل اخلاقى دور نگهدارد و دلايل اثبات وجود آفريدگار بزرگ را كه ملكوت همه چيز در دست اوست براى او ذكر كند و اگر اين وظايف را انجام دهد به تكليف خود نسبت به فرزندش و همچنين نسبت به تمامى جامعه‌اش عمل كرده

--> ( 1 ) نهج البلاغه ، فيض الاسلام : 5 / 898 بخش كتب شماره 31 .